تبلیغات
شرکت بازرگانی اروم فراز بال - ایران زیبای ما


Admin Logo
themebox Logo
کد ماوس



برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

تاریخ:یکشنبه 16 خرداد 1389-10:07 ق.ظ

ایران زیبای ما

منطقه حفاظت شده گاندو

این سرزمین در آخرین گوشه نیمروز خاوری (جنوب شرقى ) کشور، در درازای مرز ایران و پاکستان گسترده شده است . این سرزمین از کوه‌هاى کم آب و بیابانى تا رودخانه سرباز در بلوچستان گسترده شده است. سرزمین یاد شده ، زیستگاه تمساح تالابى ایرانى است که در آبگیرهایی با گودی کم در دنباله رودخانه زندگى مى‌کند. این حیوان در زمان خشکى تا چند متر در زیر آبگیرها نقب زده و در درون آنها زندگى مى‌کند همچنین گونه ی ویژه رودخانه‌اى این سرزمین توان زندگى گونه ای ماهى شگفت انگیز به نام ماهى گِل خور با نام علمى Perio phthalinuse فراهم آورده است که توانایی زیست در آبهایی با ژرفا کم و بستر گِلى رودخانه‌ها را دارد.

جانداران این سرزمین : جبیر، سنجاب نخلى شمالى، راسوى خاکستر هندى، هوبره، دراج، سوسمار و نیز بسیارى از گونه های پرندگان که ویژه شبه قاره هند مى‌باشد.

گاندو، كروكودیل شادابی


جایگاه زیست كروكودیل پوزه كوتاه در كشور منطقه حفاظت شده گاندو با 465 هكتار در روستاهای باهوكلات و سرباز در نیمروز (جنوب) استان در سرزمینهای رودخانه‌ای باهوکلات، سرباز، کاجو و برکه‌های پیرسهراب، آزادی، کلانی، درگس، گزمنزل، هوت کت و سد پیشین گسترده شده است.كه به دلیل خشكسالی چند ساله و كمبود خوراک این حیوان با مرغ و ماهی خوراک دهی دستی می شود گاندو بزرگترین خزنده ایران است. تاکنون با طول 3/5 متر هم مشاهده شده است عمر این گونه كروكودیل از 100 سال بیشتر نمی شود از آنجاییکه این گونه دارای فك كوچك است پوزه كوتاه نامیده می شود و در هر تخم گذاری بیش از 30 تخم می‌گذارد و خوراكش ماهی، پرندگان آبزی و كنار آبزی است.
بودن گاندو در برکه‌ها و استخرها ترسی برای مردم بومی نمی‌باشد تا جاییکه بچه‌ها در این برکه‌ها شنا کرده و زنان با دل آسودگی در کنار برکه‌ها به شستن دیگ و پوشاک می‌پردازند.
با توجه به جابجایی کم و خونسرد بودن خوراک میانگین گاندو روزانه یک و نیم تا دو کیلوگرم گوشت است.
به گاندو در ایران، تمساح ایرانی نیز گفته می‌شود. زیستگاه بخشی در چابهار و بخش دیگر آن در شهرستان ایرانشهر گسترش دارد.

این تمساح دارای پوزه‌ای پهن است که فک بالایی ۱۹ دندان و فک پایینی ۱۵ دندان دارد. در پشت سر و در گردن دو جفت تخته شاخی بزرگ دیده می‌شود. دارای پاهای کوتاه بوده و پنج انگشت دارای ناخن‌های بلند در پاهای جلویی و چهار انگشت دارای ناخنهای کوتاه تر در پاهای پسین می باشد. رنگ بیشتربدنش زیتونی تا قهوه‌ای بوده و شکمی بدون پولک و به رنگ سفید متمایل به زرد دارد.

میانگین قد این کروکودیل در نرها ۳ متر و ماده‌ها ۲٫۴۵ متر است. البته نرهای مسن بسیار بزرگتر شده و به ۴ تا ۵٫۵ متر طول و ۵۵۰ کیلوگرم وزن برسند. البته گاندوهای ایران بسیار کم به ۳ متر می‌رسند و بزرگترین گاندو دیده شده ۳٫۶ متر درازا داشته‌است. دم این حیوان که نیمی از درازا بدن آن است، آن‌قدر قدرتمند است که می‌تواند استخوان بدن پستاندار بزرگ پیکر را با ضربه‌ای قوی خرد کند و آرواره‌های وی آن‌چنان قوی است که می‌تواند بزرگترین استخوان‌ها را به‌راحتی خرد کند. از ویژگی‌های دیگر گاندو اسید سیراب بسیار قوی است که این جانور را توانا در گوارش خوراکیهای سخت و سفت می‌کند و همچنین وبودن پرده‌ای بنام ‪Veium Pahatinum در بدن این تمساح که راه اندرآمدن آب به معده را در زمانی که دهان حیوان باز است، می‌بندد.

زمان جفت‌گیری گاندو در اسفندماه و تخم‌گذاری آن در ماه خرداد است. گاندو با کندن گودال عمیقی در جایی که از نم بسنده برخوردار باشد، نزدیک به ۲۰ تا ۳۵ تخم می‌گذارد. ۶۰٪ تخم‌ها پس از ۶۵ روز نوزاد می‌شوند. توله‌ها با درازایی برابر ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر به جهان می‌آیند. خوراک نوزادان از حشره ها و لارو آنها، دوزیستان و لارو آنها و بچه‌ماهی‌ها است، تنها ۵ تا ۱۰٪ نوزادان به سن جفت گیری ۵ تا ۱۰ سالگی می‌رسند و دیگران خوراک پرندگان شکاری و ماهی‌خوار، روباه، شغال، سگ و بزمجه می‌شوند.

بر پایه یک دیدگاه کهن بلوچی ،گاندو تمساح خوش یمن و پاک شمرده می شود و باور بر این است که هر کجا که گاندو هست آب فراوان است

 

آبشار سمیرم


اگر دوست دارید، صدای خروش آبشاری پرآب در كوهسار را بشنوید و به تماشای ریزش آب از كوه و لاله‌های سرخ واژگون و شكوفه‌های رنگارنگ و بستر سبز كنار جوی‌ها بایستید، به سمیرم در استان اصفهان بروید و از آنجا پس از پشت سر گذاشتن راه 5 كیلومتری به كنار آبشار سمیرم می‌رسید كه از زیباترین و بزرگ‌ترین آبشارهای ایران است.

چشم‌اندازهای بومی رنگارنگ آنجا در بهار و آغاز تابستان شگفتی آورند در زمستان هم می‌شود به كنار آبشار رفت و در خلوت آرامش، غرش آبشار را با همه تن شنید.

دریغ است دلبسته گردشگری در بر و بوم باشیم و آبشار سمیرم را نبینیم. آبشار پرشكوه سمیرم، آبنمای خود جوش چشم‌نوازی است كه در 5 كیلومتری خاور (شرق) سمیرم در 160 كیلومتری جنوب اصفهان قرار گرفته است.

با گذشت از سمیرم به سوی خاور (شرق) به آبشار زیبای سمیرم می‌رسیم. این آبشار گاهی، بلندایی بیش از 70 متر پیدا می‌كند. آب آبشار از چشمه‌ساران کوه های بالادست آن سرچشمه می‌گیرد و از بالای تخته سنگ هموار و بزرگ به بیرون می‌جهد. پای آبشار سرزمین سبز پهناوری ساخته شده كه هماهنگی چشمگیری با كوه و آبشار و گیاهان و گل‌های بومی كوه دارد.
آب و هوای اینجا در بهار و تابستان دلنشین و دل‌نواز است و گردشگران بسیاری را سوی خود می کشاند تا جاییکه در زمستان هم بویژه اگر هوا بسیار سرد نباشد و برف بسیار زمین را نپوشانده باشد، دوستداران بر و بوم (طبیعت) به تماشای آبشار می‌شتابند

پایان بهار و سراسر تابستان شاید جایی برای نشستن روی نیمكت‌های زمین سبز آبشار پیدا نكنید و صدای آبشار در سروصدای مردم، بلندای زمستانی‌اش را نداشته باشد؛ ولی در زمستان شمایید و بر و بوم (طبیعت) شگفت‌انگیز پیش‌رویتان و شاید هم چند نفری مانند خودتان آنجا باشند. می‌گویند آبشار سمیرم، عروس زیبای رشته كوه‌های زاگرس است.
زاگرس زیبایی‌های خیره‌كننده‌ای دارد. شاید یكی از دیدنی ترین آنها همین آبشار باشد. این آبشار كه آبش به دره نادر می ریزد، در گذشته 75 متر بلندا داشته؛ و در زیر فرسایش در سال‌های پشت در پشت به 35 متر كاهش یافته و تنها در سال‌های پرآبی دوباره بلندا می‌گیرد.
سالیان دراز كه شاید هزاران سال باشد، دستمایه شده تا نرمی آب، خراش و شكافی بر سینه كوه بر جای گذارد و آب از این شكاف بیرون می‌جهد. همسایگی آبشار و كوه با درختان و همنوایی آنها با پرندگان، درختان و جانوران در آنجا، چشم‌اندازی شگفتی آفرین پدید آورده كه تنها باید به آنجا رفت و این همه زیبایی را به چشم دل و شگفتی دید و این سخن را بر زبان آورد: خدایا تو را سپاس كه سرزمینی زیبا به ما بخشش فرمودی.

باغ شاهزاده یا شازده ماهان

باغ شاهزاده یا شازده ماهان كه در دامنه های خراسانی (شمالی) كوه های تیگران در چهار کیلومتری شهر ماهان جای دارد، همچون نگینی زیبا در دل كویر می درخشد.

احمدعلی خان وزیری در کتاب تاریخ كرمان پیرامون این باغ نوشته: باغ ناصریه را محمدحسن خان سردار ساخت و کاخ آن را ناصرالدوله ساخت.در این كتاب آمده است: این باغ كه امروز باغ شاهزاده نامیده شده است و در نیم فرسنگی ماهان ساخته شده بدست عبدالحمید میرزا فرمانفرما فرمانروای كرمان در پایان دوره قاجاریه ساخته شده است. فرمانفرما برای ساختن این باغ از گوشه و کنار كرمان كارگر گرفت و بسیاری از توانایان در ساختن آن به زور كمك كردند تاجاییکه نهال درخت ها را نیز از هر گوشه ای آوردند.

گویند كه چون آگهی مرگ ناگهانی ناصرالدوله را به ماهان بردند، سازنده ای كه سردر ساختمان را به پایان می رساند زمانی که آگهی مرگ او را شنید تغار گچ را كه به دست داشت به دیوار چسباند و خود از چوب بست پائین آمد وفرار کرد که این تغار گچ سال ها همچنان آنجا مانده بود. نمای پایه باغ مانند باغ های کهن ایران دارای دو کاخ با یك رشته آبنما و حوض های به هم پیوسته در میانه است كه آن را یكی از زیباترین باغ های دیدنی ایران ساخته است. کاخ سردر، کاخ شاه نشین و گرمابه بخشهای های گوناگون این باغ را می سازند.کاخ بزرگ نخست مانند ساختمانی دو اشكوبه (طبقه) با ایوان های کمانی و سایه بانی آیینی بوده است. سال ها پیش اشکوب بالایی آن ویران شده كه در سال ۱۳۷۰ به همان گونه نخست (دو اشكوبه) بازسازی شد.در گوشه خاوری (شرقی) باغ و نزدیك کاخ بزرگ گرمابه ای زیبا كه دارای حوضهای آبگرم سنگی و دیوارهای كاشیكاری است، ساخته شده است. گرمابه باغ همزمان با بازسازی ساختمان نخست، بازسازی شده و هم اكنون موزه شده است. در بخش پیشین کاخ بزرگ، حوض بزرگی دارای ۵ فواره هست. این حوض كه آبش از قناتی به نام تیگران سرچشمه می گیرد به پاشویه سنگی دور آن ریخته و از آنجا همانند آبشار روان می شود. در پی گردش آب از دو سمت گلكاری پیاده روها و رد هایی از سروهای بلند، چشم اندازی زیبا را پدید آورده است. مساحت باغ شازده نزدیک پنج هكتار و دارای درختان میوه گوناگون است.

از این باغ سالانه بیش از ۱۵۰ هزار گردشگر درونمرزی و برونمرزی دیدن می كنند.

آتشکده ها

آتشکده نیاسر

این آتشکده بدست شاهنشاه اردشیر بابکان ساخته شده است. پهنا و درازای آن 14 متر در 14 متر می باشد. این سازه پس از یورش تازیان ویران شد ولی سپس بدست مردم بازسازی گشته است و امروزه کم وبیش درست می باشد. نیاسر در 35 کیلومتری شمال غربی شهر کاشان استوار است  و در سرزمینی کوهستانی در بلندیهای کرکس می باشد. چشمه ای باستانی به نام چشمه اسکندر نیز در آنجا هست. در نیاسر غاری که وابسته به دوره پارتیان بوده است نیز دیده می شود. به گمان بسیار این غار پرستشگاه میترایی بوده است که امروزه از جاهای دیدنی این شهر می باشد. اندازه های همگون بندهای آن افسون كننده است گونه ها سنگچینی از لاشه سنگهای بزرگ ناتراش تا تکه سنگهای تراشیده چهار گوش بالایی طاقنمای درها بر دوست داشتنی بودن و سادگی سازه می افزاید.

 

 

 


آتشکده قصرشیرین

بازمانده های آتشکده ساسانی دیگری در قصرشیرین از دوره پایانی آن زمانه و آتشکده های دیگری از سده های پیش تر، مانند آتشکده های تنگ چاك چاك، كوه خواجه (پارتی)، كازرون، فیروز آباد، همگی سوگندی است بر پایداری و گسترش این گونه ساخت و ساز. در همه اینها، گچبری آذینی پایه و نگارهای ریخته ای بیشتر از میان رفته و اندود کلفتی كه زمانی دیوارهای سنگی ناهموار را می پوشاند فرو ریخته و دیوارهای لخت نمودار شده  بیشتر از دیدگاه سادگی برشكوه سازه می افزاید

چهار تاقی بازه هور( رباط سفید )

یكی از كهن ترین نمونه های آتشکده گنبد داری كه شاید وابسته به زمان پارتیان است سازه ی سنگی به نام بازه هور هفتاد كیلومتری جنوب شهر مشهد در گوشه شرقی روستایی به نام رباط سفید در ابتدای تنگه‌ ی بازه هور ساخته شده است. از نظر واژه ای بازه در پارسی دری به جایی از دیواره كوه گفته می‌شود كه خورشید از میانه باز آن به گونه ای باشكوه و زیبا سپیده می زند و شاید نام بازه هور از همینجا باشد. از دید ویژگیهای ساخت شناختی این سازه نمایگر بخشی از ساختمایه های ساسانی است در نزدیكی از این سازه ویرانه‌هایی از دژ تاریخی به نام دختر و پسر برفراز بلندی دیده می‌شود.

 

آتشکده آذرگشنسب یا آذرجشنس

یکی از به نامترین و بزرگ ترین آتشکده های فلات ایران که در آذربایجان غربی در 49 کیلومتری شمال شرق شهر تکاب کنونی ساخته شده است و امروزه به آن تخت سلیمان می گویند. در دوره شاهنشاهی اشکانیان برجسته ترین پادشاه آذربایجان آریوبرزن و پسرش ارت وزد بوده است. بیشتر پادشاهان ایران پس از نشستن بر اریکه شاهنشاهی به نیاشگاه آذرگسشب آذربایجان می رفتند و به درگاه خداوند نیایش و سپاس و درود می فرستاده اند و سپس ارمغانهایی پیشکش می کردند. آتشکده شیر هم همان آذرگشسب است که خرابه های آن نزدیک تخت سلیمان است. ساخت این سازه به بیش از 3000 سال باز میگردد و در دفتر هفتم دینکرد در بند 39 سازنده آنرا کیخسرو پسر سیاوخش شناخته شده است که فر ایزدی به او رسیده بود. آذرگشسب در کنار دریاچه چیچست ساخته شده است و در گذشته کاخهای بسیار باشکوه و سترگ در دور تا دور آن سازه بوده است. این دریاچه به گونه خودجوش هر دم 44 لیتر آب از خود بیرون می دهد. آتشکده ساسانی پهنترین سازه های ساسانی است كه تاكنون شناسایی و از زیر خاک بیرون آورده شده است. یك آتشکده دارای شماربسیاری اتاق است. در کانون سازه ی آتشکده بیشتر یك اتاق چهارگوش به گونه یك چهار طاقی با محراب آتش ساخته می شود. دومین اتاق ارزنده «یزشن گاه» است كه در آن آتش را زمانی که برای نیایش در پیش دید نیست، فروزان نگهداری می كردند.

آتشکده بیشابور

چسبیده به قصر بزرگ بیشابور، بازمانده های  آتشکده ای از همان زمان دیده می شود كه هر چند نگاشت (نقشه) چهار گوش آن دارای آیین ایرانی است، از شگردهای ساختمانی روم بهره برداری كرده است. سازمایه های آذینی آن مانند سرهای گاو نر پشت در پشت به روشنی از شوش یا تخت جمشید رونوشت شده است. در بیشاپور تنها سازه های فرمانروایی در بخش شمالی شهر از زیرخاك بیرون آورده شده اند. این سازه ها را كاخی با نیایشگاه کناری آن به شمار می آورده اند ولی به گمان بسیار یك آتشکده بزرگ با یك میانسرا (حیاط) دارای در و راست گوشه (مستطیل) در گوشه جنوب شرقی بوده است. این میانسرا(حیاط) به ایوانی كه هنوز کنده کاری نشده  می رسد و در پشت آن تالار بزرگ چلیپایی  بوده است كه زمانی بر بخش میانی آن بزرگترین گنبد ساسانی (به کلفتی  22 متر) زده شده بوده است. این سازه شاید جایی پاک بوده است.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.